Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ


Όχι στις σιωπηρές συγκατανεύσεις,παγωμένα χαμόγελα,άψυχα λόγια,μαλθακότητα και ταπείνωση.
Μας μαραζώνουν.
Μας εξορίζουν από τους πόθους μας και τα όνειρα μας .
Εξατμίζουν την ψευδαίσθηση του ""είμαστε μαζί"".
Συναντιόμαστε χωρίς να συναντιόμαστε.
Η απομόνωση προστίθεται στην απομόνωση και δεν αθροίζεται.
Το πλήθος μας τραβάει έξω από εμάς , αφήνοντας χιλιάδες μικρο παρατηρήσεις να θρονιαστούν πάνω στην κενή μας παρουσία.
Κι όμως ,αρκεί ν απλώσουμε το χέρι μας να αγγίξει ο ένας τον άλλον να σηκώσουμε τα μάτια μας για να συναντηθούμε και με τούτη την απλή χειρονομία ,όλα γίνονται κοντινά σαν να είναι μαγεμένα.
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ !!
ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ.
Χρειαζόμαστε ελευθερία χώρου.
ΔΕΝ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Ο ΔΗΜΙΟΣ ΣΟΥ

Λυπάμαι τις ψυχές που είναι κλειδωμένες στα υπόγεια της ψυχής χωρίς φως και οξυγόνο και λατρεύουν τον δήμιο τους.
Τον εξυψώνουν τον θαυμάζουν γιατί απλά δεν θέλουν να πονέσουν το εγώ τους για την λάθος επιλογή τους.
Παραμένουν ως σαβούρα στο πλοίο της οικογενειακής ζωής για να μην μπατάρει .
Φίλε ξύπνα το πλοίο έχει μπατάρει και συ είδηση δεν πήρες. Ξέπλυνε την πίσσα απο τα μάτια σου.
Η ζωή είναι μικρή .
Ο καθοσπρεπισμός σου έφερε εδώ που είσαι τώρα.
Ξεκόλλα , κόλλησες στην απαξίωση απο ένα ""τίποτα"" .
Κάνε χαρακίρι μην είσαι δειλός μη δέχεσαι να έχεις άδειες εξόδου στη ζωή σου αλλά εσύ να ορίζεις την ζωή σου και όχι ο δήμιος σου .
Μην ψάχνεις αφορμές για να καθυστερείς την απελευθέρωση σου κόψε την αλυσίδα που σε κρατάει η σιδερένια μπάλα της δειλίας .
Μην προσκυνάς το δήμιο σου γιατί αν είχε αξίες στη ζωή του δεν θα ήταν δήμιος .
Η συναισθηματική νοημοσύνη ανύπαρκτη.
Ξέρει να χειρίζεται καλά μόνο το μαστίγιο. Ηδονίζεται όταν ζωγραφίζεται ο φόβος στο πρόσωπό σου.
Μη μασάς θα τον εξολοθρεύσεις δεν έχει βάσεις το οικοδόμημα του στον αέρα είναι.
Εσύ του το έκτισες.
Σκέψου τι μήνυμα θα δώσεις στα παιδιά σου΄.
Αναπαράγεσαι.
Η απαξίωση είναι δηλητήριο μια εικόνα χίλιες λέξεις.
ΔΏΣΕ ΣΤΟ ΔΗΜΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ .